Η εισήγηση στη ΓΣ στις 7/4

Εκ μέρους του ΔΣ του σωματείου σας καλωσορίζουμε συνάδελφοι στην γενική συνέλευση του σωματείου μας.

Ξεκινώντας τις διαδικασίες, δε θα μπορούσαμε και από αυτό το βήμα, να μην καταδικάσουμε και να μην εξηγήσουμε τις εξελίξεις που συμβαίνουν στο εργατικό κίνημα και αναφερόμαστε βέβαια στο συνέδριο που προσπαθεί να πραγματοποιήσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με νόθους και εργοδότες, γεγονότα που με σταθερότητα και επιμονή αποκαλύπτουν στους χώρους δουλειάς οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Η προσπάθεια συνάδελφοι που γίνεται, δεν έχει καμία σχέση με τις καρέκλες (που αναπαράγουν διάφοροι μάλλον όχι καλοπροαίρετοι) αλλά έχει σχέση με την πάλη που γίνεται για να ξεβρομίσουν τα συνδικάτα από διευθυντές, που μας ζητάνε μάλιστα να χαμογελάμε και για 300€, από νόθους εκλεγμένους αντιπροσώπους και εργοδότες. Είναι μια μάχη που δίνεται σε κάθε σωματείου (κλαδικό ή επιχειρησιακό), σε κάθε 2οβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο (εργατικό κέντρο ή ομοσπονδία) και στην ίδια την ΓΣΕΕ. Είναι μια μάχη που πρέπει να έχει συνέχεια και αφορά και εμάς εδώ στην E Value και στον ΟΤΕ συνολικότερα. Είναι μια μάχη συνάδελφοι για το ποια κατεύθυνση τελικά χρειάζεται να επικρατήσει στο εργατικό κίνημα, εκείνη που λέει με το κεφάλαιο ή εκείνη που λέει με τον εργάτη. Χρειάζεται να γίνει κομμάτι της δράσης μας, της συζήτησής μας με κάθε συνάδελφο, χρειάζεται να αποκαλυφθεί η νοθεία σε κάθε σωματείο, η προσπάθεια των εργοδοτών να μπουν και με φυσική παρουσία στα σωματεία μας.

Και για να καταλαβαινόμαστε μεταξύ μας συνάδελφοι, είναι σα να επιτρέπουμε εμείς να γραφτεί στο σωματείο μας ο διευθυντής της εταιρίας, η διευθύντρια προσωπικού, ο διευθυντής του έργου κτλ. Γίνεται συνάδελφοι; Το ερώτημα καταλαβαίνουμε ότι είναι ρητορικό.

Όλες τις προηγούμενες ημέρες εκλεγμένοι αντιπρόσωποι με την ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) ζητούσαν επίμονα να ξεκινήσουν οι διαδικασίες του συνεδρίου και να νομιμοποιηθούν οι αντιπρόσωποι (όπως προβλέπει το καταστατικό της συνομοσπονδίας), όπως επίσης να συζητηθούν  και να μπουν προς ψήφιση οι ενστάσεις που είχαμε για αντιπροσώπους που σύμφωνα με στοιχεία ήταν νόθοι και εργοδότες.  Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δε ήθελε κάτι τέτοιο. Ήθελε ένα συνέδριο μπουκωμένο με νόθους και εργοδότες.  Προσπάθησαν να στήσουν ένα συνέδριο – παρωδία, που όχι μόνο δε θα γινόταν συζήτηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι, την οργάνωσή μας, την απάντησή μας, αλλά με fast – truck διαδικασίες θα εξέλεγαν άλλη μια διοίκηση μακριά και πέρα από τα συμφέροντα των εργαζομένων, μια πλειοψηφία που θα κάνει κουμάντο στο ανώτατο όργανο των εργαζομένων, δουλεύοντας υπέρ του κεφαλαίου.

Άλλωστε είναι θαυμαστά τα έργα και οι ημέρες της συνδικαλιστικής αυτής μαφίας: νόθους, εργοδότες, μπροστά στο νόμο που καταργούσε τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτατο μισθό δεν κούνησαν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι. Την ίδια στάση κράτησαν απέναντι και στο νόμο που δυσκολεύει και υπονομεύει την προκήρυξη της απεργίας. Όλα τα χρόνια της κρίσης έβαλαν πλάτη «να κάτσει» το εργατικό κίνημα, να μην αντιδράσουν οι εργαζόμενοι όταν ο ένας νόμος πίσω από τον άλλον σάρωναν κάθε εργατικό και κοινωνικό δικαίωμα που είχαμε κατακτήσει οι εργαζόμενοι.  Έκαναν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να συμβάλουν και να εξασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Οι εργατοπατέρες αυτοί φύτεψαν ένα μάτσο μπράβους στο χώρο του συνεδρίου για να απειλούν και να παρεμποδίζουν εκλεγμένους αντιπροσώπους των εργαζομένων. Έφτιαξαν ή τουλάχιστον προσπάθησαν να φτιάξουν ένα απροσπέλαστο κτήριο. Έριξαν απαγορευτικό στα ΜΜΕ και απέκλεισαν δημοσιογράφους για να μην βγουν στην φόρα οι βρομοδουλειές τους. Όσο για τους  εργαζόμενους που βρίσκονταν εκεί, μέλη ΔΣ σωματείων τους  βάφτισαν τραμπούκους κάνοντας το άσπρο – μαύρο. Δεν τους πέρασε. Το ταξικό κίνημα είχε και έχει τη δύναμη και την πείρα να αχρηστέψει τέτοιες μεθοδεύσεις, όπως και το έκανε.

Το μήνυμα συνάδελφοι που βροντοφώναξαν και που μάταια προσπαθούν να αποκρύψουν είναι ξεκάθαρο και αφορά τον κάθε εργαζόμενο:

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΤΩΝ – ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

Ξαναλέμε συνάδελφοι, ο αγώνας αυτός που πρέπει να οξυνθεί και στον ΟΤΕ, δεν είναι αγώνας για την καρέκλα, είναι ένας αγώνας για τα δίκια της εργατικής τάξης για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, με βάση τις ανάγκες μας και την εποχή μας.

Οι δυνάμεις αυτές της ΠΑΣΚΕ  – ΔΑΚΕ κτλ που υπάρχουν και μέσα στα συνδικάτα του ΟΤΕ και στην ΟΜΕ – ΟΤΕ, χρόνια τώρα καλούν τους εργαζόμενους να βάλουν πλάτη για να σταθούν οι επιχειρήσεις όρθιες και ίσως τότε να πάρουμε κάτι και οι εργαζόμενοι. Αυτοί που έχουν κατσικωθεί στο σβέρκο μας μέσα στην ΓΣΕΕ, υπάρχουν και στον ΟΤΕ και στην Evalue. Είναι οι αυτοί που τα ψηφοδέλτια τους κοσμούν δεκάδες διευθυντές, προϊστάμενοι, τμηματάρχες, είναι οι ίδιες αυτές δυνάμεις που δεν μας έγραφαν στα σωματεία τους, που κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να  υπηρετήσουν τα συμφέροντα του εργοδότη ΟΤΕ, που ξεπουλάν τους αγώνες μας, που αρνούνται να οργανώσουν την πάλη μας, να δώσουν συνέχεια. Είναι αυτοί που και μπροστά στην απεργία στις 29 Μάρτη έλεγαν ότι η απεργία αυτή αφορά ένα κομμάτι των εργαζομένων, ότι οι εργαζόμενοι από 3ες εταιρίες δεν έχουν δικαίωμα να απεργήσουν και άλλα τέτοια υπέροχα. Τώρα συνάδελφοι θέλουν να το ξεφουσκώσουν, να αφήσουν την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων να καταλαγιάσει.

Συνάδελφοι

Την προηγούμενη εβδομάδα οι εργαζόμενοι δώσαμε την  μάχη της απεργίας όχι μόνο κόντρα στις απολύσεις – εθελούσιες για το κομμάτι εργαζομένων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην γραμμή του πυρός, αλλά κόντρα στην τρομοκρατία που βιώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα σύμβασης, κόντρα στον εκφοβισμό, κόντρα στην ανασφάλεια, στις απολύσεις, στα ανύπαρκτα ή πετσοκομμένα μεροκάματα, δώσαμε μια επιτυχημένη μάχη που πρέπει να έχει συνέχεια. Αποδείχτηκε για ακόμα μια φορά ότι σήμερα υπάρχει ανάγκη να εντείνουμε την πάλη μας για μια συλλογική σύμβαση εργασίας που να καλύπτει όλους του εργαζόμενους, που να μας διασφαλίζει από τις απολύσεις, από την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, που να βάζει τέλος στους διαχωρισμούς, που να δίνει ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς, παροχές, να κατοχυρώνει μέτρα υγείας και ασφάλειας για τον κάθε έναν εργαζόμενο, σήμερα υπάρχει ανάγκη να συντονίσουμε την πάλη μας για την υπογραφή και κλαδικής σύμβασης εργασίας που να θέτει τα κατώτατα όρια στον κλάδο μας γιατί οι εξελίξεις είναι πολλές και ραγδαίες και δε πρέπει να μας βρουν απροετοίμαστους.

Να πούμε όμως δυο λόγια. Η διοίκηση του ΟΤΕ με τις νέες εθελούσιες σκοπό έχει να ξεμπερδεύει με ένα κομμάτι εργαζομένων που είχαν συγκροτημένα δικαιώματα κατοχυρωμένα με τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Είναι μια τακτική που ακολουθεί χρόνια ο ΟΤΕ ώστε να ξεμπερδεύει με αυτούς τους εργαζόμενους και να τους αντικαθιστά με νέους. Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά θα δούμε ότι ουσιαστικά οι θέσεις εργασίας, δεν μειώνονται (ακόμα και αν έχουν φύγει εκατοντάδες εργαζόμενοι είτε με απόλυση είτε με εθελούσια). Αντίθετα οι θέσεις αυτές αντικαθίστανται με νέους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας (πχ E value και τηλεφωνικά κέντρα) ή δίνονται σε εργολάβους (καθαρίστριες, τώρα η φυσική φύλαξη κτλ) ή ακόμα και αν προσλαμβάνονται νέοι συνάδελφοι με σύμβαση ΟΤΕ οι συμβάσεις που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια είναι με μειώσεις μισθών και απώλεια δικαιωμάτων. Άρα καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η εργοδοσία κάνει τα πάντα για να μειώσει κόστη (γιατί έτσι μας αποκαλεί συνάδελφοι… κόστος) ώστε και να διασφαλίζει αλλά και να αυξάνει τα κέρδη της. Η E Value συνάδελφοι είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις επιδιώξεις της εργοδοσίας. 5.500 εργαζόμενοι χωρίς επιχειρησιακή σύμβαση, με ελαστικές σχέσεις εργασίας εκ των οποίων οι 3.500 είναι από τρίτες εταιρίες για χρόνια ολόκληρα.

Σε αυτή την κατεύθυνση συνάδελφοι βοήθησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι διάφορες κυβερνήσεις αλλά και η σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισαν την διάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την μη υποχρεωτικότητα τους, τις μειώσεις μισθών, επέκτειναν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και ψήφισαν νόμους που διευκολύνει την εργασία μέσω τρίτων εταιριών όπως συμβαίνει και στην Evalue.

Για αυτό χρειάζεται συνάδελφοι να πάρουμε θέση μάχης απέναντι σε εργοδοσία, κυβέρνηση και εργοδοτικούς στα συνδικάτα. Δε μπορείς να αντιπαλέψεις μόνο τον έναν. Δε μπορεί να χτυπάς μόνο τον εργοδότη όταν η κυβέρνηση του φτιάχνει νόμους για να τον διευκολύνει. Ή δε μπορείς να χτυπάς την κυβέρνηση όταν το πραγματικό κουμάντο κάνει ο κάθε επιχειρηματικός όμιλος. Ή δε μπορείς να αφήνεις στο απυρόβλητο τους εργοδοτικούς μέσα στα συνδικάτα που κάνουν ό,τι μπορούν για να εξασφαλίσουν ότι θα συμπορευτούμε οι εργαζόμενοι πίσω από τους στόχους της εργοδοσίας.

Χρειάζεται ενιαίο μέτωπο και πάλη κόντρα σε όλους αυτούς μαζί που στο τέλος της ημέρας έχουν τους εργαζόμενους να ζουν αιώνες πίσω, την ώρα που παράγεται τεράστιος πλούτος από την εργασία μας, την ώρα που η επιστήμη, η τεχνολογία καλπάζουν και η παραγωγικότητα της εργασίας επίσης. Μόνο έτσι μπορεί ένας αγώνας σήμερα να φέρει αποτελέσματα. Όταν στοχεύει σταθερά απέναντι σε αυτούς, όταν έχει ξεκάθαρα αιτήματα και πλαίσιο πάλης που βάζει μπροστά τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.

Σε αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται και εμείς σήμερα να συνεχίσουμε συνάδελφοι. Και δεν χρειάζεται να περιμένουμε κανέναν. Το καλοκαίρι πήραμε απόφαση και φτιάξαμε το δικό μας σωματείο για να οργανώσουμε καλύτερα τον αγώνα μας, ενιαία, κόντρα σε όλους αυτούς τους διαχωρισμούς της διοίκησης, κόντρα στη μισή ζωή και στην μισή δουλειά.

 

Έχουμε το δικό μας σωματείο. Δε θα περιμένουμε, θα πάρουμε πρωτοβουλίες

1ον: Καμπάνια εγγραφών – μαζικοποίησης του συνδικάτου

2ον: Εξορμήσεις περιοδείες στους χώρους  δουλειάς

3ον Αυτοκόλλητο – αφίσα stop στο δουλεμπόριο

4ον Μάζεμα υπογραφών κατά των ελαστικών σχέσεων εργασίας κτλ και άλλες ενέργειες που θα μας βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση.

5ον Να καταρτίσει το ΔΣ προσχέδιο επιχειρησιακής σύμβασης για την Evalue άμεσα που θα το συζητήσουμε το επόμενο διάστημα σε ΓΣ , μπροστά και στην διαπραγμάτευση της νέας σύμβασης στο τέλος του χρόνου.

6ον στις 11/04 να συμμετέχουμε στην κινητοποίηση που έχει καλέσει το ΣΕΤΗΠ στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής